Cookies accepteren

Wij zijn wettelijk verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en je hier over te informeren.

Zonder cookies kunnen niet alle onderdelen van onze website functioneren. Daarom is het helaas niet mogelijk om onze website te bezoeken als je geen cookies accepteert.

Cookies accepteren

Wat zijn cookies?

Cookies zijn kleine bestandjes die informatie over sitebezoek bevatten. Deze bestandjes worden op je computer geplaatst en zijn veilig. Ze kunnen nooit worden gebruikt om privégegevens van je computer uit te lezen of om wachtwoorden te onderscheppen. Cookies zijn ook niet in staat om een computer te infecteren met een virus. Bijna elke website gebruikt deze kleine bestandjes.

Lees meer

Wij gebruiken cookies voor:

Klik hier voor meer informatie over cookies.

Blog | Leefstijlmonitor

Door Caroline de Koning op maandag 9 maart 2015

Op onze deurmat lag een envelop van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Met daarin een uitnodigende brief die mij moest verleiden tot het invullen van een enquête voor de Leefstijlmonitor! Ook het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu had er belang bij om mij het hemd van het lijf te vragen. Samen hoopten zij op deze manier de gezondheid en leefstijl van de Nederlandse bevolking in kaart te brengen.

Vanaf de deurmat reisde de envelop met inhoud naar een lade in de kast. Een week later vond ik de envelop opeens wéér op onze deurmat! Tenminste, zo leek het. Dit exemplaar was echter nog niet geopend en die in de lade van mijn kast wel. Bij nadere inspectie bleek deze begeleidende brief uitgebreid te zijn met de ‘smeekbede’: Vul alstublieft de enquête in en doe het nu!

Vinden zij mij werkelijk belangrijk? Blijkbaar, want zij schrijven: U bent onmisbaar voor het CBS! En uw deelname is erg belangrijk. Nou zeg, ik voelde opeens de verantwoordelijkheid drukken.  Ja, ja, ik heb nog duizend dingen te doen maar voel me wel vereerd en verantwoordelijk en om van het gesoebat af te zijn vul ik deze enquête wel even in. Dacht ik….

De vragen met betrekking tot mijn leeftijd, lengte en gewicht heb ik zonder te verblikken of verblozen ingevuld en op de vraag of ik ’s morgens uitgerust opsta hoefde ik ook niet lang na te denken. Hup, ik klikte op ‘Volgende vraag’.  Een vraag over fietsen en lopen naar en van het werk: Hoeveel uren en minuten gemiddeld op doordeweekse dagen?  En hoeveel uren en minuten ik gemiddeld op een doordeweekse dag zittend doorbreng terwijl ik werk verricht, of televisie kijk of gewoon zit te kletsen? En in het weekend? Hoeveel tijd ik liggend in bed doorbreng, liefst ook een gemiddelde in uren en minuten op doordeweekse dagen en in het weekend? En zo ging het nog een hele tijd door. Ga d’r maar aanstaan! Echter; ik moest er voor gaan zitten. Als ik zo’n ‘persoonlijke’ brief krijg neem ik zo’n enquête serieus en zijn mijn antwoorden dat ook.

Weet je wat ik zo flauw vind? Dat er bij de inleiding op deze vragenlijst niet vermeld is hoeveel van mijn kostbare tijd hiermee gemoeid zou zijn. Dan was ik er misschien niet eens aan begonnen en  mogelijk had ik hem staand achter mijn laptop ingevuld. Mijn ‘zit-gemiddelde’ steeg schrikbarend tijdens het invullen van deze enquête. ’t Is bekend: de meesten van ons brengen teveel tijd zittend door. En dan gaat je lijf op den duur denken dat je slaapt. Er wordt zelfs beweerd dat ‘zitten’ het nieuwe roken is! Angstaanjagende berichten circuleren in de media. Het wordt tijd dat de geleerden bij het CBS en het RIVM hier ook kennis van nemen.

Over ons hoef je je  geen zorgen te maken; wij komen wel in beweging! Ik mijd liften en ben fietsend te vinden in ons dorp.  Gemiddeld ;) twee keer per week trekken wij onze wandelschoenen aan voor een fikse tocht door de polder. Zelfs wanneer wij met onze kleinzoons Daan en Jesse in de speeltuin zijn, bewegen wij net als zij voortdurend! Enige tijd geleden waren we met hen in het Plaswijckpark in Rotterdam. Nadat wij een tijd achter de skelters hadden aangerend gingen we naar het Huis van opa en oma Van der Plas. Dat is een binnenspeeltuin waar je in zogenaamde boekenkasten mag klimmen, via de schoorsteen of de klok weer naar beneden klautert, op het bed (lees: springkussen) mag springen en nog veel meer spannende klim- en klauteravonturen kan beleven. Wij waren voortdurend in de buurt van al deze objecten om Daan en Jesse er veilig door heen te loodsen, op te vangen en vooral niet uit het oog te verliezen. Op enig moment stond Flip in het inwendige van een grote staande klok om Jesse op te vangen. Een klein meisje dat zich daar ook bevond vroeg verbaasd: ‘Wat doe jij nou hier?’ Vanuit haar gezichtspunt bekeken was dit niet zo’n rare vraag. Het was voor iedereen duidelijk zichtbaar: de meeste volwassenen lagen gestrekt op de zit- en ligzakken die rondom langs de wanden waren gedrapeerd. Ook de papa en mama van dit onthutste kind, vermoed ik.  Al deze  vaders en moeders leken te ‘liken’ en te ‘appen’ en namen niet de tijd om lekker te bewegen met de kinderen. Ik had mijn oordeel al klaar: ‘Wat een ongeïnteresseerde en egoïstische ouders. De mooiste tijd met hun kinderen laten ze zo wegglippen!’

Maar misschien moet ik mijn mening wel herzien en zijn excuses op zijn plaats. Want nu ik er aan terug denk……Waarschijnlijk hadden deze jonge ouders ook een enquête met de bijbehorende aanmaning van het CBS ontvangen.

Zonder de uitkomst van de bewuste enquête af te wachten, durf ik hier te beweren dat het invullen van deze enquête in elk geval niet bijdraagt aan een gezonde leefstijl van de Nederlanders! 

Overige blogs