Cookies accepteren

Wij zijn wettelijk verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en je hier over te informeren.

Zonder cookies kunnen niet alle onderdelen van onze website functioneren. Daarom is het helaas niet mogelijk om onze website te bezoeken als je geen cookies accepteert.

Cookies accepteren

Wat zijn cookies?

Cookies zijn kleine bestandjes die informatie over sitebezoek bevatten. Deze bestandjes worden op je computer geplaatst en zijn veilig. Ze kunnen nooit worden gebruikt om privégegevens van je computer uit te lezen of om wachtwoorden te onderscheppen. Cookies zijn ook niet in staat om een computer te infecteren met een virus. Bijna elke website gebruikt deze kleine bestandjes.

Lees meer

Wij gebruiken cookies voor:

Klik hier voor meer informatie over cookies.

Blog | Look Nanny, a boat!

Door Jolein Hondsmerk op woensdag 13 april 2016

Dinsdagmorgen 11:13 - Ik ben onderweg naar de universiteit als ik opeens een grappig stemmetje door de coupé hoor schallen: "Look nanny, a boat!". Voorzichtig kijk ik om het hoekje en kijk in een wolk van roze pluizigheid. Na het omzeilen van het knuffelbeest ontdek ik een schattig 3 jarig meisje - eveneens in roze gekleed - met haar nanny. Nanny is een vrouw van gemiddelde leeftijd met een kort pittig kapsel, praktische kleding en stevige schoenen: de perfecte vrouw ‘for the job’. Ze kijkt wat stuurs en houdt de koffers goed in de gaten. Overduidelijk zijn ze onderweg naar huis; nog twee stations en ze bereiken Schiphol. Tijdens mijn voorzichtige observatie van de twee dwalen mijn gedachten af naar de vele filmvoorbeelden over adolescenten die een jaartje als nanny gaan werken in het buitenland. Al die horrorverhalen over ongehoorzame kinderen die de scepter zwaaien over het huis en de desbetreffende baan maken het niet echt een aantrekkelijke aanstelling.
Juist als ik denk dat dit kindje met het schattige Engelse accent de uitzondering is op de regel, hoor ik haar voor de zoveelste keer zeggen: "Look nanny, a boat!". Nanny is moe en besluit deze keer niet te kijken naar de denkbeeldige boot. Dat is duidelijk niet de bedoeling van het meisje. Het bleek de druppel die de spreekwoordelijke emmer van de filmvoorbeelden liet overlopen. Klein-schattig-meisje groeide uit tot een spuwende berg die op haar stoel rondtolde. "Nannanannananna you are not listening! Ohhh you are hurting my feelings!". Een voorzichtige poging van ‘nanna’ om het goed te maken eindigt met "Nooo dont you touch my hair!". Een aardig willetje heeft ze wel ontwikkeld, het schattige driejarige kindje. ‘Arme nanny, wat een baan…’, denk ik.
Amsterdam zuid - 11:36. Ik ben aangekomen op mijn station en maak me klaar om de trein te verlaten. Een laatste blik om het hoekje laat me weten dat de ruzie wel weer bijgelegd is. Het kind ligt op de schoot van nanny en kletst eensgezind met haar over de lunch die ze gaan halen op Schiphol. Zo lijkt het toch nog wel een fijne baan te zijn. You go nanny :-)

Overige blogs