Cookies accepteren

Wij zijn wettelijk verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en je hier over te informeren.

Zonder cookies kunnen niet alle onderdelen van onze website functioneren. Daarom is het helaas niet mogelijk om onze website te bezoeken als je geen cookies accepteert.

Cookies accepteren

Wat zijn cookies?

Cookies zijn kleine bestandjes die informatie over sitebezoek bevatten. Deze bestandjes worden op je computer geplaatst en zijn veilig. Ze kunnen nooit worden gebruikt om privégegevens van je computer uit te lezen of om wachtwoorden te onderscheppen. Cookies zijn ook niet in staat om een computer te infecteren met een virus. Bijna elke website gebruikt deze kleine bestandjes.

Lees meer

Wij gebruiken cookies voor:

Klik hier voor meer informatie over cookies.

Blog | Oma op afstand

Door Linda Kostwinder op woensdag 10 april 2019

Ik ben Linda Kostwinder, getrouwd met Ben en samen hebben wij 3 dochters die allemaal het huis uit zijn. Ook hebben wij 3 kleinkinderen, Bram (4) Levi (10) en Fleur (13).

Ik zal zo nu en dan een blog schrijven over hoe het is om opa en oma te zijn als je ver weg woont. Sinds 2,5 jaar werken en wonen Ben en ik 7 maanden per jaar in Nepal. Wij willen daar graag werkgelegenheid scheppen zodat Nepalese mannen (veelal) niet naar het buitenland hoeven om daar vaak onder slechte omstandigheden geld te verdienen.

Dit betekent dat wij een deel van het leven van onze kleinkinderen op afstand volgen. Gelukkig is er natuurlijk Whatsapp en Facetime zodat je ze kunt zien wanneer je belt en dat is tof.

Wat wel jammer is, is dat we veel hoogtijdagen zoals verjaardagen en sinterklaas missen. Maar gelukkig kunnen we het altijd wel zo regelen dat we met de kerst thuis zijn en dat is dan echt heel gezellig. 

In de zomerperiode zijn wij ook altijd in Nederland. Dan wordt er natuurlijk gelogeerd, opgepast en proberen we een dag met elkaar op stap te gaan. Wij genieten dan erg van de enthousiaste koppies zo’n dag.

Regelmatig probeer ik een gesprekje via de app te voeren met Fleur en Levi. Omdat hun leventje al zo druk is, zijn dit niet vaak hele lange gesprekken.

Meestal komt het initiatief van mijn kant, maar afgelopen week kreeg ik heel verrassend een appje van Levi!

Levi: Hoi oma

Ik  : Hoi Levi

Levi: Ik heb mijn pink gebroken

Ik  : Oei dat is niet zo mooi

Ik  : Doet het erg zeer?

Levi: Gaat wel

Levi: Ok doei

En als toegift krijg ik nog wel een foto van het blauwe gips.

Ontroerend lief dat hij mij deelgenoot maakt van zijn

ongelukje, al is de informatie wel heel summier.

Toch maar even Elleke bellen voor wat meer details..

Overige blogs