Cookies accepteren

Wij zijn wettelijk verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en je hier over te informeren.

Zonder cookies kunnen niet alle onderdelen van onze website functioneren. Daarom is het helaas niet mogelijk om onze website te bezoeken als je geen cookies accepteert.

Cookies accepteren

Wat zijn cookies?

Cookies zijn kleine bestandjes die informatie over sitebezoek bevatten. Deze bestandjes worden op je computer geplaatst en zijn veilig. Ze kunnen nooit worden gebruikt om privégegevens van je computer uit te lezen of om wachtwoorden te onderscheppen. Cookies zijn ook niet in staat om een computer te infecteren met een virus. Bijna elke website gebruikt deze kleine bestandjes.

Lees meer

Wij gebruiken cookies voor:

Klik hier voor meer informatie over cookies.

Blog | Logeren, hard werken en ijsjes

Door Linda Kostwinder op vrijdag 19 juli 2019

We zijn sinds een paar weken weer voor drie maanden in ons eigen landje en het voelt weer echt als thuis. Zo genieten we er van om onze vrienden en bekenden weer te ontmoeten en te spreken. Maar natuurlijk staan de kinderen en kleinkinderen op nummer 1.

Zo kwam Bram, onze jongste kleinzoon van 4, al heel snel bij ons logeren. Hij had een paar dagen vrij van school en het kwam zijn moeder ook wel goed uit dat wij weer in Nederland zijn. En wij waren daar uiteraard ook niet treurig om.

Om zo’n jochie 2 dagen over de vloer te hebben is reuze gezellig. Het brengt veel reuring in huis. Er ligt weer overal speelgoed, we eten weer op tijd en er moest voor de avond een oppas gezocht worden omdat Ben (m’n man) en ik al een afspraak ingepland hadden. Bram heeft altijd een heleboel te vertellen en het woordje “oma” wordt meerdere malen per kwartier genoemd.

Het was heerlijk weer deze dagen en onze tuin moest een grondige beurt hebben na een lange periode van afwezigheid en Bram was daar een enorme hulp bij. Met zijn grote kiepauto reed hij telkens het onkruid naar de composthoop en loste zijn auto daar. Een zware klus voor zo’n klein mannetje. Na zo’n driekwartier in de tuin te hebben gewerkt gingen we even pauzeren. Hij zat gezellig naast mij op de bank naar de vijver te kijken en opeens zei hij met een grote grijns op zijn gezicht: “Oma we hebben zo hard gewerkt, ik denk dat we wel een ijsje verdiend hebben.” Dit kan je natuurlijk niet weigeren en zo zaten we even later heerlijk van ons ijsje te genieten.

Afgelopen week mochten we, in hun eigen huis, een week voor onze 3 kleinkinderen zorgen. Met alle activiteiten was het geen rustig weekje. Het naar school brengen en ophalen, sport, feestjes e.d. brengt veel georganiseer met zich mee. Samen shoppen met onze oudste kleindochter, cakejes bakken met Levi omdat hij de volgende dag jarig werd en natuurlijk op school moet trakteren. Met Bram bloemen plukken en naar de speeltuin, we hebben er van genoten.

Zo kunnen we deze drie maanden ons hart weer even ophalen Gezellig met elkaar eten, kletsen en natuurlijk staat er nog een dagje uit op het programma. Dat is toch net even anders dan via WhatsApp of FaceTime. We hopen dan ook dat er nog heel wat bezoekjes/logeerpartijtjes ingepland kunnen worden, voordat we weer terug gaan naar Nepal in september. We genieten er met volle teugen van en bouwen zo weer een buffertje op voor de komende maanden als we weer ver weg zijn.

Overige blogs