Cookies accepteren

Wij zijn wettelijk verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en je hier over te informeren.

Zonder cookies kunnen niet alle onderdelen van onze website functioneren. Daarom is het helaas niet mogelijk om onze website te bezoeken als je geen cookies accepteert.

Cookies accepteren

Wat zijn cookies?

Cookies zijn kleine bestandjes die informatie over sitebezoek bevatten. Deze bestandjes worden op je computer geplaatst en zijn veilig. Ze kunnen nooit worden gebruikt om privégegevens van je computer uit te lezen of om wachtwoorden te onderscheppen. Cookies zijn ook niet in staat om een computer te infecteren met een virus. Bijna elke website gebruikt deze kleine bestandjes.

Lees meer

Wij gebruiken cookies voor:

Klik hier voor meer informatie over cookies.

Blog | Na de vakantie gaan we het helemaal anders doen

Door Saskia van Berkel op maandag 2 september 2019

Ken je dat? Goede voornemens tijdens de zomervakantie? Iedere zomer neem ik me voor om het na de vakantie helemaal anders te gaan doen. Dit voornemen wordt gedreven door de rust die ik tijdens de vakantie ervaar. Zowel thuis als op mijn werk moet het roer om. Op mijn werk ga ik me niet meer gek laten maken door mijn mailbox waarin berichten met vragen en verzoeken over elkaar heen buitelen. Ze wachten maar even. En ik ga het komende jaar op tijd naar huis en ga minder ’s avonds nog achter de laptop.

En terwijl ik vanuit ons vakantiehuisje uitkijk over een prachtige ondergaande zon in het meer - want bij dat soort uitzichten begint de ellende van het mijmeren altijd – weet ik precies hoe ik het thuis ga aanpakken. Ik ga vaker afspreken met vrienden, meer met mijn man een avondje weg, ik ga meer “ja” zeggen tegen leuke dingen en meer “nee” tegen minder leuke dingen. En dus niet andersom. Meer rust in het gezin, tijd voor elkaar, voor spelletjes, gesprekken, lezen, Bijbelstudies als gezin en ook alleen. Kortom: meer rust en tijd voor de mensen om me heen.  

We zijn een week onderweg en het gaat nu al hopeloos mis. Ik heb een brief van de volleybalvereniging van mijn dochter gekregen met een oproep voor vrijwilligers en ik overweeg serieus om me voor een paar jaar aan groep kinderen met weinig balgevoel te committeren. Ik voel me rot dat het me niet is gelukt om in mijn eerste werkweek alle mailtjes te beantwoorden. Ik had een mooi stuk uit de bijbel uitgekozen om samen met de kinderen na het eten over door te praten. Toen onze peuter niet wilde eten en besloot dat kracht bij te zetten door te testen of spaghetti kan vliegen, maakte ik toch eerst de muur maar schoon en boende door tot ik in de keuken vol zooi aankwam. Ik kwam er pas uit nadat de kinderen al op bed lagen. Spaghetti kan overigens niet vliegen. De saus komt een heel eind.

School begint hier na het weekend pas, maar de hectiek erom heen begint al aan te zwellen.  Oh ja, gymspullen. Past alles nog wel en waar heb ik het eigenlijk gelaten? De dop van de dopper is nog steeds kwijt. Snel nog een nieuwe halen dit weekend. Mail van de nieuwe meester: of alle kinderen maandag een groene balpen mee kunnen nemen. Groen? Waarom groen? Ik heb blauw, rood, paars, geel, oranje. Maar GEEN groen. Hup, morgen nog even snel naar de stad. Kan ik gelijk die waterfles halen.

Kortom: er is niet meer rust dan voor de vakantie. De werkdagen vliegen voorbij en ik kom lang niet aan alles toe. De dagen thuis vliegen zo mogelijk nog sneller en zijn straks al snel weer gevuld met sporten, feestjes, activiteiten in de kerk, verjaardagen. Dagen zijn  te kort, lijstjes zijn te lang. En dan stuit ik bij het lezen uit mijn Bijbel op een prachtige tekst uit Jesaja 43.

“Jij bent zo kostbaar in mijn ogen, zo waardevol, en ik houd zo veel van je dat ik de mensheid geef in ruil voor jou, ja alle volken om jou te behouden.”

Het lucht me op. Worden mijn lijstjes er korter door? Nee, absoluut niet. Mijn mailbox is niet op wonderbaarlijke wijze geleegd. Maar hoe mooi is het om te weten dat je goed genoeg bent, dat je waardevol en geliefd bent? Ook als ik mijn goede voornemens in rook op zie gaan. Als ik spaghettisaus van de muur schrob terwijl ik wilde bijbel lezen met mijn kinderen. Als ik maandag toch vergeten ben die groene balpen te halen. Dat is pas echte rust. Dus kom maar op met dat nieuwe schooljaar. Ik kan je hebben!

Overige blogs