Cookies accepteren

Wij zijn wettelijk verplicht om je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en je hier over te informeren.

Zonder cookies kunnen niet alle onderdelen van onze website functioneren. Daarom is het helaas niet mogelijk om onze website te bezoeken als je geen cookies accepteert.

Cookies accepteren

Wat zijn cookies?

Cookies zijn kleine bestandjes die informatie over sitebezoek bevatten. Deze bestandjes worden op je computer geplaatst en zijn veilig. Ze kunnen nooit worden gebruikt om privégegevens van je computer uit te lezen of om wachtwoorden te onderscheppen. Cookies zijn ook niet in staat om een computer te infecteren met een virus. Bijna elke website gebruikt deze kleine bestandjes.

Lees meer

Wij gebruiken cookies voor:

Klik hier voor meer informatie over cookies.

Blog | Hou je ogen op het ijsje

Door Annette Otto-Nales op maandag 13 juli 2020

Je kiest de kleding, plaatst ze in je winkelmandje en rekent af. Is het niet goed, dan stuur je het gewoon weer terug. Ideaal. Je kunt er geen fout mee maken. Waren alle keuzes maar zo makkelijk. Helemaal de belangrijke keuzes die je maakt voor je kind.

Gelukkig zijn er heel veel keuzes die weinig tot geen invloed hebben op je kinds leven. Die verkeerd gevulde broodtrommel komen ze vaak wel overheen. Die te korte broek als het weer toch tegen lijkt te vallen, is vast goed voor de weerstand geweest. Elke dag maken we als ouders keuzes waar je kind gewoon bij door blijft ademen, niets aan het handje. Maar dan ineens is daar zo’n keuze waar je als ouder geen raad mee weet. Wij hadden afgelopen weken zo’n keuze.

Onze dochter zat dit schooljaar in een klas met 32 kinderen. Tijdens de coronatijd kwam nog duidelijker naar voren dat een grote klas voor haar niet haalbaar is. Samen met school hebben we voor de laatste weken van dit schooljaar naar een oplossing gezocht en deze gevonden. De keuze was snel gemaakt. Maar wat doen we volgend jaar?

Het voelde een beetje zoals het winkelen vroeger ging. Toen we dat nog niet online deden en foutloos keuzes konden maken. Als kind ging ik dan in de winkel op een verhoging staan. Die winkel met dat zwarte paard voor de deur.  Mijn moeder kwam dan met allerlei kleding aan die ik moest passen. Wat vind je er van? Zit het lekker? Kun je hier goed in bewegen? Alles gewoon met ja beantwoorden en zo snel mogelijk naar dat beloofde ijsje, dacht ik dan.

Bij déze keuze stond mijn dochter op de verhoging. Ik kon haar van alles vragen maar ik kon, net als mijn moeder, weinig met het antwoord. Wat de keuze niet veel makkelijker maakte. Het enige wat mijn dochter wilde was een oplossing. Een oplossing zodat ze niet hele nachten meer wakker zou liggen. Een oplossing die haar weer ruimte gaf om met andere kinderen te spelen. Alsof ze net als ik  zei: ‘Mama, ik zeg overal ja op als dat ijsje er maar komt en ik hier weg kan.’

God zal het als Vader niet vaak anders meemaken. Hij is ook altijd benieuwd naar wat wij willen. Hij geeft ons de vrijheid om een keuze te maken. Maar als het er op aan komt hebben we toch het liefst dat Hij de keuze maakt. Hij heeft het overzicht. Hij weet de gevolgen van de keuze. Hij weet wat het beste voor ons is. Zo vertrouwt mijn dochter op mij dat ik weet wat het beste voor haar is.

Inmiddels hebben we een keuze gemaakt. Mijn dochter gaat naar een andere klas. Vanaf de eerste dag dat ze in de klas is gaan kijken slaapt ze op een normale tijd. Ook speelt ze weer elke dag buiten en zoekt ze contact met andere kinderen. Zoals mijn dochter vertrouwde op mij, mocht ik weer vertrouwen op God.

We eten samen een ijsje als de deurbel gaat, het is de bezorgdienst. Hij overhandigt mij de bestelde kleding. Ik maak me er niet druk om. Als het niet goed is, kan het altijd retour.

Overige blogs